Hoorapparaat

“En waarom wil meneer een afspraak maken voor een gehoortest?”
“Ik hoor mijn lief niet goed
“Je hoort niet goed, zeg je?”
“Nee, nee, ik vind dat ik goed hoor, ik hoor alleen mijn lief niet goed.”
“Euh, ok ik stuur je een bevestiging van de afspraak via sms.”

Gisteren – een dinsdagvoormiddag – zaten we daar dan bij La Perre in Geel. Het lief met een grote hoofdtelefoon op zijn kop, heel aandachtig te luisteren naar de pieptonen die ik vanop de stoel naast hem hoorde.

Conclusie:

Het lief heeft een probleem met hoge tonen (bv. : een vrouwenstem);
Nog niet in die mate dat een hoorapparaat aan de orde is;
Links hoort hij beter dan rechts;
Jaarlijkse controle is aan te raden.

En ik,
Ik ben fijn gehoorig;
en articuleer WEL goed.

Eén minuut regel

Soms (lees dikwijls) loop ik dingen voorbij waarvan ik denk, oja, DAT moet ik ook nog doen en DIT en DAT en DAT ook nog, pffff. Het zien van zoveel – al dan niet kleine – taken demotiveert mij. Laat staan dat het mij energie geeft om aan grotere opruim projecten te beginnen. En laat opruimen nu net de rode draad in mijn 20 voor 2020 project zijn.

Dus startte ik deze week met het toepassen van ‘The one minute rule’ van Gretchen Ruben. Volgens Gretchen draagt Outer order bij tot Inner calm. En dat is nu net wat ik nodig heb, innerlijke rust.

De één minuut regel is heel simpel toe te passen: wat je binnen de minuut kan doen, moet je onmiddellijk uitvoeren. Easy peasy. Wanneer je deze gewoonte consequent toepast belooft het je niet alleen mooie resultaten maar ook meer ruimte om je op grotere taken te focussen.

Alle begin is moeilijk en ook aan deze nieuwe regel moest ik even wennen. Een aantal keren zag ik iets waarvan ik dacht ‘Oja, dat moet ik ook nog doen’, om 2 seconden later terug te keren: ‘ik moet dat NU doen’.

Dus deed ik even dit:

  • Speette ik de Orchidee met een haarklemmetje vast aan haar stam;
  • Gaf ik de planten water en spoot hun bladeren nat;
  • Hing ik mijn jas direct aan de kapstop en zette mijn schoen op hun plaats;
  • Maakte ik mijn bed op;
  • Hing ik vetbollen voor de vogeltjes;
  • Plooide ik plaids op na een avondje Netflix;
  • Smeet ik lege stylo’s en kapotte sokken recht in de bak;
  • Gingen gelezen magazines direct in de papiermand;
  • Spoelde ik de wasbak onmiddellijk uit;
  • Nam ik bonnetjes, lege flesjes en snoepverpakkingen uit de auto;
  • ….

Het inspireerde mij ook voor het grotere werk:

  • Zo ruimde ik de apotheek kast uit;
  • Leegde ik de diepvriezer en maakte hem schoon;
  • Smeet ik een keukenkast aan vervallen etenswaren weg;
  • Ruimde ik de living kast op;
  • Gooide ik een doos van ‘dit kan ooit nog van pas komen’ items weg;
  • Maakte ik de schappen in onze zaak schoon.

En jullie? Wie van jullie werkt volgens het 1-minuut principe?

Bouletten

En toen, zette hij een schaaltje slecht riekende bouletten pal voor mijn neus…..

‘Jij wilt mij weg zeker?’ vroeg ik, terwijl mijn maag draaide van die prangende nare vleesgeur.
Natuurlijk dat ik u wil uitdrijven, …. aaaaarrrhhhh, …. EXORCISME.’
‘Bedoel je dat ik bezeten ben door de duivel?’
Zijt maar zeker.’
‘Awel merci!’
Ik zie het probleem niet, ben je liever non dan?’ zei hij met een jongensachtige glimlach van hem.

Oh boy, my boy.

Prei

Doe jij de boodschappen vandaag?
Ja hoor, als je zegt wat je nodig hebt, rij ik wel even.
Prei, appelsienen en schnitzel of zalm als je liever vis eet.
Prei, heb je die niet meer van gisteren dan?
Nee. Had jij gisteren prei mee?
Ja, toch?! Twee van die witte stronken? Ahnee, dat is witloof zeker? Prei, zijn dat zo van die lange stokken?
Die lange stokken, ja. Wil je dat ik het efkes opschrijf anders?
Nee hoor, witloof, schnitzel en appelsienen.
Euh lief, van die lange stokken hé.
Ahja, juist ja. Prei.

Wereldvreemd, dat mannetje van me.

Als wij ooit verhuizen…

Wil ik een boekenkast. Zo eentje waar je in kan verdwalen. Waar boeken eerst per thema, dan op kleur en misschien ook nog op alfabet gerangschikt staan.

Terwijl ik in mijn donzige fluwelen leesstoel geniet van mijn leesboek, speelt er op de achtergrond al krakend een zacht muziekje vanop een ouderwetse platenspeler.

Mijn boekenkast is in een mezzanine met helicopter zicht op de woonkamer en een raampje uitkijkend op het groen. Onder dit raampje staat mijn bureau inclusief schrijf schriftjes. De mezzanine decoreer ik met retro camera’s, analoge foto’s en polaroids.

Als wij ooit verhuizen…

Nagellak

Doe uw jas aan, dan zijn we weg.

Ho, halt, ik ben nog niet klaar, mijn nagellak is nog niet droog.

Steek uw handen dan in den oven. Ik zal hem voorverwarmen, 180° is dat goed?

180, zot?! Gij wil dat ik mijn handen verbrand zeker? Doe maar 80°, dat is heet genoeg.

* ondertussen heb ik gelezen dat je nagellak beter in de diepvries droogt *