Gebrek aan groene vingers

Gebrek aan groene vingers

Going for the kill? vraagt het lief wanneer hij mij met mijn gifgroene gieter aan de kraan ziet staan.

Ik kijk hem met een groene lach aan. Ongelijk kan ik hem niet geven, over een periode van drie jaar zijn er al vele kamerplanten gesneuveld onder mijn bewind.

Ooit dacht ik in het bezit te zijn van groene vingers. Een maand nadat ik een pannenkoeken plant gekocht had, waren er babies. Pancake babies, IK, zelf gemaakt! Fier deelde ik de kleintjes uit aan vrienden en vriendinnen. Nog geen week later vond ik hun mama dood. Had ik de kindjes te bruut van haar afgenomen?! Wie zal het zeggen.

Ook mijn reddingsactie van dochterlief haar mini cactus liep fout af. Volgens mij gaf zij hem véél te weinig water. Na een weekje of twee onder mijn vleugels brak zijn hoofd in twee; verdrinkingsdood. Over en uit voor de cactus.

Niet veel later zag ik een mega schone koffieplant. Nee, ik zag er niet één, niet twee, ik zag er DRIE. Eentje werd tijdig uit mijn handen gered door mijn schoonpa, een vriendin van me nam de andere met spoed op. En de derde, tja, die belandde in onze groene bak.

De enige gewas dat ik in leven kan houden zijn Sanseveria’s. Echt, ik heb er wel 5 en zij leven nog steeds. Ik meen het, als je iets groens zoekt dat makkelijk is in onderhoud, ik raad je deze vrouwentongen ten stelligste aan.

Ik hoor je denken, moeilijk is dat toch niet een plant in leven houden – en al zeker geen cactus of vetplant. Gewoon elke week een beetje water, simpel toch? Maar wat doe je als je dat beetje water vergeet te geven? Of wanneer je niet weet of je dat beetje al gegeven hebt? Of als je plantje in volle groei is, moet hij dan niet dat beetje meer?

Een ingewikkelde affaire toch die groene vingers. Dus houd ik het maar bij mijn huidig planten arsenaal : 1 pannenkoeken plant (in co-ouderschap met de dochter), 5 sanseveria’s, 1 orchidee (allez de stengels heb ik nog), 1/2e groene varen en 1/2e bruine varen en een gezonde plant zonder naam.

Tips & trics voor reddingsacties om deze mooierds in leven te houden, zijn meer dan welkom. En nee, meer planten verantwoordelijkheid neem ik er op dit moment niet bij.

Ik herinner me

Ik herinner me

Ik herinner me dat ik als kind van de trappen kwam en jij tegen je broer zei : “Hier is mijn Lady Di”

Ik herinner me dat ik thuiskwam met een laag cijfer op mijn toets, jij deze las en helemaal niet eens was met de juf haar quotatie op de vraag hoe centrale verwarming werkte.

Ik herinner me dat we voor mijn broer voetbal schoenen gingen kopen en ook ik een roos / oranje trui van Rucanor kreeg.

Ik herinner me dat je steevast int slaap viel in bad.

Ik herinner me dat je elke dinsdagavond frieten haalde – voor jou met halve kip met curry – zelfs al hadden we al avondeten gegeten.

Ik herinner me dat je urenlang de krant las op toilet.

Ik herinner me dat ik aan de keukentafel zat te tekenen, jij binnenkwam en mijn tekening zo mooi vond – ook al waren ze gekalkeerd- dat ik de volgende dagen niets anders deed dan tekenen.

Ik herinner me dat we elk jaar grijze garnalen meebrachten van de braderij en deze met z’n alleen ’s nachts aan de keukentafel pelden en opaten.

Ik herinner me dat je ons altijd in het geniep nog een extra zakcent toestak.

Ik herinner me dat we als tiener altijd voor de donker thuis moesten zijn.

Ik herinner me dat je ons strafte door op de knieën te zitten met de handen in de lucht.

Ik herinner me dat je zei dat ik witte varkenshaartjes had op mijn bruin verbrandde benen.

Ik herinner me dat ik als klein meisje mijn tong in je glas stak om te proeven van de cognac.

Ik herinner me dat je na het kerstfeest bij mijn meter omreed zodat wij de kerstlichtjes konden tellen.

Ik herinner me dat jij vrijdags de keuken schuurde en frieten bakte.

Ik herinner me u PA

Vissen

Vissen

Liefje, heb jij ooit vissen als hobby gehad

Euh nee, waarom?

Wel, vissen is voor de mannen één van de dingen des levens.

???

Wel, mannen denken dat ze thuis de baas zijn. Maar dat is niet zo. Een man is zoals een dobber,  hij ligt daar héél gezellig in het water – dobber dobber – en dan snokt in ene keer zijn vrouw aan de vislijn.

Een hekel aan strijken

Een hekel aan strijken

Ik kocht : een Stoomgenerator voor een bedrag van 299 euro
Ik heb : een hekel aan strijken

Ik zou krijgen : een gratis strijkplank twv 119 euro
Ik kreeg GEEN : gratis strijkplank twv 119 euro

Ik contacteerde : Michel, Customer Care Agent op 13 september
Ik registreerde mezelf op internet uploadde de gevraagde documenten

Ik kreeg GEEN : strijkplank twv 119 euro

Ik belde : Customer Care Agent, Lukas dd 7 november
Ik bedenk : Customer Care is meer dan alleen telefoon beantwoorden
Ik wou spreken : met de verantwoordelijke van de actie
Ik kreeg niet : gegevens verantwoordelijke actie noch de familienaam van de Customer Care Agent

Ik twitterde : mijn klacht
Ik kreeg aangeboden : een voucher van 15% bij een volgende aankoop
Ik wil geen : compensatie in de vorm van 15% voucher bij een volgende aankoop
Ik heb nodig : een strijkplank

Ik vraag me af : Hoeveel keer ik naar de strijkwinkel kan gaan voor 299 euro want …
Ik heb : een hekel aan strijken & ondertussen ook een hekel aan de leverancier

Ik koop : geen producten meer van het merk.
Ik voel me : héél lomp om voor die gratis actie te vallen

Ik kreeg GEEN strijkplank twv 119 Euro.

UPDATE 

Ik kreeg : uiteindelijk een strijkplank twv 119 Euro (en ben daar super content van)
Ik heb : nog steeds een hekel aan strijken

Geroosterde groentjes

Geroosterde groentjes

Koken met de oven, ik doe dat graag. Je stopt er iets in, draait aan wat knopjes en dan is het wachten op de PING, klaar!

Dus toen ik vorige week een recept van geroosterde groenten las op de blog van Kelly, moest en zou ik dat zo snel mogelijk uittesten.

Sinds onze ‘Wij eten – tijdelijk geen vlees’ periode, probeer ik al eens een vis gerecht van PascaleNaessens. Haar recepten voldoen aan mijn criteria, zijnde: makkelijk – lekker – snel. Het jammere was dat een paar warme tomaten niet voldoet aan mijn crave voor groenten. Was ja, want ik vond de oplossing: GEROOSTERDE GROENTEN!

Als ik op zoek ben naar iets om door mijn couscous, quinoa, rijst of pasta te draaien, dan bijt de oplossing me in de frigo in mijn neus: GEROOSTERDE GROENTEN!

En bij een bezoek van jonge wielrenners waaronder één vegetariër: GEROOSTERDE GROENTEN to the rescue.

Sinds ik dat recept heb, heb ik al wat af geroosterd. Het enige jammere is: ik grijp altijd naar dezelfde veggies.

Vandaar mijn vragen: Welke groenten roosteren jullie zoal? Welke kruiden gebruiken jullie daarbij?

Die dag bij de tandarts

Die dag bij de tandarts

Mijn mond is droog,… zou ik mij aan de SIP fontein een glas water nemen? Ja, want mijn keel is droog. Nee, want mijn handen trillen, mijn keel zal stress droog blijven, en wat als ik in het midden van de behandeling naar het toilet moet?

Geen tijd meer om te denken, ik ben aan de beurt.

Binnen bij de tandarts hang ik mijn jas en handtas aan de kapstok. Een rilling loopt over mijn rug.

Nog efkes, ’t is bijna gedaan‘: zegt ie

Het vraagteken is mega groot zichtbaar op mijn hoofd. Ik kijk verward.

‘De koude’: zegt die

‘Euhm ja, daar heb ik geen schrik van’

‘O’, zegt die, ‘Ik zal je even uitleggen wat we gaan doen vandaag’

Het enige wat ik van zij relaas hoor is: ‘De behandeling zal 30 minuren duren.’

Hij zegt herhaaldelijk hoe goed ik het doe. Hij – de tandarts, ergens midden 20, moedigt mij – moeder van een tiener – aan.

Dertig minuten. DER-TIG minuten kan ik alleen maar denken wat een aansteller ik ben. Verdorie, men up & zevert zo niet.

Volgende keer doe ik beter, beloofd!