Zaterdag 21 maart

Zaterdag 21 maart

Wanneer ik opsta heeft het lief de nieuwe cijfers al gecheckt. Even maak ik de bedenking dat ik vroeger moet opstaan, maar die schud ik snel van me af. Ik heb mijn lichaam beloofd om deze periode op haar aangegeven ritme te leven. En die belofte ga ik waarmaken.

Ik en ’t lief drinken koffie en eten boterhammen met boter, kaas en aardbeienconfituur. Een combinatie die ik niet meer at sinds mijn jeugdjaren.

De nieuwe cijfers komen hard aan. 30 doden de afgelopen 24 uur. Ook een eerste besmetting in Congo. Volgens het lief nefast, want daar is amper medische zorg, het leven primitief en wonen ze kort op elkaar. We worden er beiden stil van. Verkleinen wij onze problemen door er grotere te zien ergens anders?

Ik app wat over en weer met klantjes. Eén koppel is op wandel in Averbode en stuurt me foto’s van verlaten wandelwegen. Een ander volgt afstandscursussen. Nog iemand was ziek, koorts, hoesten, keelpijn, alles op en aan maar geen corona. Vandaag is ze genezen en blij dat ze van het zonnetje kan genieten, al is het in haar eigen tuin.

’t Lief gaat naar zijn wit krukje in de tuin en ik schrijf nog wat aan dit dagboek. Sporadisch hoor ik dat ’t lief buiten een afstandspraatje doet met een klant die passeert. Al zijn er dat minder dan begin van de week.

Later op de middag gaan we wandelen. Maar Vegas beslist er anders over op nog geen 500 meter van huis weigert hij dienst dus gaat ’t lief met hem terug. Ik ga alleen verder, die frisse buitenlucht doet deugd. Ik besluit geen spotify of podcast te luisteren, maar te genieten van de geluiden van de natuur. Daar waar ik een week geleden zoveel mogelijk dingen in één uur wou proppen, spreid ik nu alles over mijn dag.

G&G, passeren met de fiets en houden halt. Op een normale zaterdag draaien hun fietsen af aan ons café. Zetten ze zich aan de toog, tap ik voor hem een pintje, in een glas met gouden randje, en voor haar een warme choco om op te warmen en nadien een glas witte wijn. Als ze blijven hangen, haal ik rond een uur of 20 frieten.

Vandaag is anders. Vandaag staan zij links van de weg en ikke rechts. Hun kijk op de zaken is anders, groot probleem voor economie, het wordt erger gemaakt dan het is, …. Ik heb geen uitgesproken mening want ik maak me zorgen om beide, economie en gezondheid. Of de lockdown nu wel of niet de juiste manier is, dat zullen we nooit weten. Een fietser die ons passeert grapt dat 1,5 meter afstand houden voldoende is. We lachen en zeggen dat we zijn passage hadden ingecalculeerd. Zij rijden door en ik wandel verder, de wind is koud.

Op Facebook deel ik onze kleine gelukjes van afgelopen week en vraag hoe het met mijn Facebook vrienden gaat. Velen bakken frietjes, andere puzzelen 1500 stukken, sommigen werken, anderen hun dieet is in lockdown, … Er is nog geen sprake van verveling en de meesten zijn oké. Onze flexi jobber mist ons.

Vandaag stond ons jaarlijks evenement Geanimeerde Wandeling & BBQ op het programma. Vorige week was water & regen de grootste vijand van deze activiteit, nu Corona de vijand van de wereld.

2.815 Besmettingen
67 Overleden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *