Dinsdag 17 maart

Dinsdag 17 maart

We trokken erop uit met Vegas, voor een wandelingetje van 3,3 km. Onderweg spreken ’t lief en ik over de Corona Quarantaine die er aan staat te komen.

Hij vind het niet zo moeilijk moest hij moeten thuis blijven. Nee, voor ons is dat ook zo, zeg ik hem, maar sommige mensen wonen op een appartement, zijn niet gewoon om zoveel samen te zijn of hebben een heel complexe thuis situatie. Wat als zij samen ‘opgesloten’ worden? Wij daarentegen zijn al een jaar of vijf zo goed als 24/24 bij elkaar en hebben een tuin waar je een stevige wandeling in kan maken.

Later op de dag komt het nieuws, vanaf morgen 12 uur wordt het openbare leven herleid naar het minimum, alleen apotheken, voedingswinkels en winkels met dierenvoeding mogen open blijven. De rest moet dicht. Wandelen en fietsen mag nog, zolang het in je eigen omgeving is. een opluchting, we kunnen nog buiten.

De rest van de dag rommelde ik wat papieren uit. Iets actiever zit er, met mijn huidige gemoedstoestand niet in.

‘ t Lief, tikt op de venster, hoort is zegt hij. Samen brullen we “Hold me now, don’t cry,… “ We lachen, hij gaat verder aan het werk en ik roep hem Dirty Dancing gewijs na: “Johnny, hey Johnny”. Want ja, in zijn jonge jaren leek ’t lief heel sterk op Johnny Logan.

‘S avonds stuur ik wat berichten over en weer met mijn jongste zus en dochterlief. De beslissing is gevallen, dochterlief wordt op technische werkloosheid gezet. Daar ben ik blij om. Mijn zus spreekt over ongeziene drukte in de supermarkt, ik wens haar sterkte voor de komende dagen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *