Maandag 16 maart

Maandag 16 maart

Vandaag ga ik verder met mijn grote kuis boven. ’t Lief zit op zijn klein wit Ikea stoeltje en plukt de ruskes tussen de klinkers weg. Aan de hand van waar het kinderkrukje ’s avonds staat, zie ik hoe ver hij die dag gevorderd is.

Klantjes stoppen, ieder met zijn eigen Corona verhaal. Zo verteld er eentje dat hij op het werk werd uitgelachen om zijn handschoenen en mondmasker. Dus nam hij maar drie weken verlof omdat hij geen risico wil lopen aangezien zijn vrouw een auto-immuun ziekte heeft.

Een andere verteld dat er toch wel heel weinig kindjes op de schoolopvang waren. Gezonde grootouders vertellen dat hun kinderen de kleinkinderen vervroegd kwamen ophalen omdat deze ’s nachts hadden gehoest en zij absoluut geen risico’s willen lopen.

Er passeert ook een wielergroep van zes. Wij roepen hen na dat ze met teveel zijn. Lachend antwoord een van hen : ‘Wij zijn samen naar Spanje geweest dus dit kan geen kwaad.” Ik denk bij mezelf, nee, dat is waar, maar straks zit jij met je vrouw en kinderen aan de eettafel. En die vrouw en kinderen gaan dan ook nog is weg met een vriend(in), die dan weer naar huis gaan en met hun gezin aan tafel zitten. Dus nee, dit is niet oké.

Je merkt dat de meningen verdeeld zijn. Sommigen zien het gevaar, anderen denken nog altijd dat het maar om een griepje gaat.

‘S avonds krijg ik dochterlief bezorgd en boos aan de lijn. Zij heeft astma en moet van haar werkgever blijven werken. Zelf is ze er niet gerust op en ik ook niet eerlijk gezegd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *