Vrijdag 13 maart

Vrijdag 13 maart

Ik begreep die heisa niet over iets wat voor mij niet meer leek dan een stevige griep. Plots vond ’t lief dat ik maar beter niet langs mijn zus reed aangezien zij net terug was van een skitrip in Italië. Ook die boodschappen over hoe je je handen wast, je neus snuit, niest, … leken mij overbodig aangezien ik dit beschouw als basis hygiëne.

Op donderdag 12 maart sluipt de ernst er druppelsgewijs in. Een wielerploeg die wij huisden ging vervroegd naar huis, koersen werden afgelast, een aantal van onze klanten besloten een tijdje thuis te blijven, inschrijvingen voor onze evenementen werden geannuleerd en feesten werden uitgesteld. Ook de uitstap van onze – pas in leven geroepen -cultuurclub wordt afgelast. Mijn hoofd is nog niet helemaal mee.

’s Avonds laat kwam het grote verdict. Van : “Ze kunnen ons onze inkomsten toch niet afnemen”, ging het naar : “Shit, wij moeten morgen om middernacht voor minimum 3 weken sluiten.”

Vanaf die dag gingen mijn dagen een als volgt.

Vrijdag – 13 Maart 2020
Ongeloof. Niet goed weten wat. Plotsklaps zijn we beide werkloos. Wat gaan we doen? Doen we vandaag – op onze sluitingsdag – open tot middernacht of houden we de deuren toe? Wat winnen we? Wat verliezen we? Wat is het verschil? Is het dat waard?

Weg, weg, ik moet weg, wandelen, mijn brein heeft zuurstof nodig, buitenlucht, ik moet nadenken over het wat en hoe. Hoe verder? Wat na deze drie weken? Wat met geplande evenementen, feesten?

Koken zit er vandaag niet in, dus eten we frietjes van de frituur. Voor de allereerste keer besteld en betaald vanop mijn telefoon en op het afgesproken uur afgehaald door ’t lief. Wisten wij veel dat deze manier van werken ‘de toekomst’ is voor de komende weken.

Uiteindelijk besloten we het café niet open te doen. Wel zitten we ’s avonds met een aantal vrienden samen. We drinken pintjes van het weg te gooien vat en praten over de crisis. Over de maatregelen bij hen op het werk (rusthuis, de school, OCMW) en de lege rekken in de voedingswinkels.

Lege schappen in supermarkt?! SHIT! Een voorraad eten, … daar heb ik dus niet aan gedacht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *