Gebrek aan groene vingers

Gebrek aan groene vingers

Going for the kill? vraagt het lief wanneer hij mij met mijn gifgroene gieter aan de kraan ziet staan.

Ik kijk hem met een groene lach aan. Ongelijk kan ik hem niet geven, over een periode van drie jaar zijn er al vele kamerplanten gesneuveld onder mijn bewind.

Ooit dacht ik in het bezit te zijn van groene vingers. Een maand nadat ik een pannenkoeken plant gekocht had, waren er babies. Pancake babies, IK, zelf gemaakt! Fier deelde ik de kleintjes uit aan vrienden en vriendinnen. Nog geen week later vond ik hun mama dood. Had ik de kindjes te bruut van haar afgenomen?! Wie zal het zeggen.

Ook mijn reddingsactie van dochterlief haar mini cactus liep fout af. Volgens mij gaf zij hem véél te weinig water. Na een weekje of twee onder mijn vleugels brak zijn hoofd in twee; verdrinkingsdood. Over en uit voor de cactus.

Niet veel later zag ik een mega schone koffieplant. Nee, ik zag er niet één, niet twee, ik zag er DRIE. Eentje werd tijdig uit mijn handen gered door mijn schoonpa, een vriendin van me nam de andere met spoed op. En de derde, tja, die belandde in onze groene bak.

De enige gewas dat ik in leven kan houden zijn Sanseveria’s. Echt, ik heb er wel 5 en zij leven nog steeds. Ik meen het, als je iets groens zoekt dat makkelijk is in onderhoud, ik raad je deze vrouwentongen ten stelligste aan.

Ik hoor je denken, moeilijk is dat toch niet een plant in leven houden – en al zeker geen cactus of vetplant. Gewoon elke week een beetje water, simpel toch? Maar wat doe je als je dat beetje water vergeet te geven? Of wanneer je niet weet of je dat beetje al gegeven hebt? Of als je plantje in volle groei is, moet hij dan niet dat beetje meer?

Een ingewikkelde affaire toch die groene vingers. Dus houd ik het maar bij mijn huidig planten arsenaal : 1 pannenkoeken plant (in co-ouderschap met de dochter), 5 sanseveria’s, 1 orchidee (allez de stengels heb ik nog), 1/2e groene varen en 1/2e bruine varen en een gezonde plant zonder naam.

Tips & trics voor reddingsacties om deze mooierds in leven te houden, zijn meer dan welkom. En nee, meer planten verantwoordelijkheid neem ik er op dit moment niet bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *