Stress

Stress

Doe je uw werk nog graag? Heb je niet teveel stress?

Tuurlijk doe ik mijn werk nog graag en stress, tja dat hoort erbij maar nu is het de minst drukke periode van het jaar dus ik ben op mijn kalmst.

Doe je nog ademhalingsoefeningen?

Niet meer bij de kine, nee. Hij leerde mij de techniek 4 tellen in 6 tellen uit. Maar volgende week start ik met hartcoherentie.

Hartcoherentie dat is goed, misschien moet je ook een keer yoga proberen. Ik zal je doorverwijzen naar de specialisten voor onderzoek maar volgens mij is het de stress.

En zo stapte ik bij de dokter buiten. Wat bloed armer en 3 door verwijs brieven in de hand. Stress, ik, ja. Maar zo erg? Bwa, een paar dagen verlof en ik ben weer de oude.

Koken

Koken

“Ik val nog liever dood dan dat ik zelf eten moet maken.
“Wil jij vandaag is niet koken?”
“Tuurlijk schatje, voor u alles, da weet je toch. “Tadaaaaa, frietjes van de frituur.”

*Iedereen is nog in leven*

Oktober Gelukjes

Oktober Gelukjes

Oktober, ik vind dat best een toffe maand.  

Behalve de eerste helft, dan loop ik rond gelijk een kip zonder kop en stijf van de stress.  Jaarlijks organiseren we een retro koers en zolang die dag niet door is, ben ik zeker niet de gezelligste thuis.  Maar eerlijk is eerlijk D-day,  12 oktober 2019, was een dag met mega veel geluksmomenten:

  • het regende niet *vreugdesprongetje*;
  • mensen lachte, danste, dronken, en koersten *grootstesmileever*;
  • niemand viel, niet van zijn fiets noch over zijn voeten *handgeklap*;
  • gezegend met onze vrienden en helpende handen *warmhart*.

Oktober dus… 

Feest! Onze Wiener viert Werelddierendag.  Niet met extra koekjes.  Maar, feest als in; ik probeer mijn buishond door de brede pijpen van mijn broek te laten lopen *fail*, of, oooo, die foto met die boterham op een doggie zijn snoet wil ik ook.  *Dubbel fail*.  
Ik en het lief hebben buikpijn goed gelachen.

Herfst!  De kleuren van het landschap, paddestoelen jacht in je eigen tuin en eekhoorntjes spotten die rondhuppelen.  Hoe prachtig is dat!

Geur!  De chauffage die voor het eerste sinds lang weer opspringt in huis.    En de geur van huisgemaakte worteltaart met kaneel.  Ik word daar blij van.  

Extra slaap! Voor een slaapzjat als mij een zaligheid.  En die ene nacht dat ik niet kon slapen en ik ’s morgen in de zetel gewekt werd met de woorden : ‘Ik hou van u wittekop’.  Schoner, het kan bijna ni.  

Sneller donker! Staat gelijk aan minder werk in de tuin! *hoeray!*.  Meer tijd om vrienden te bezoeken in hun hippe koffiebaars en een al even coole boekenwinkel.  Za-lig! Iedereen moet in zijn leven zulke vrienden hebben. En kaartspelen, iedere donderdagavond.  Vele hartjes voor deze kleine dingetjes.

Opruimen!  Samen met het lief maakte ik van het tweede kleinste kamertje in huis een kei knusse bureau voor mij.  Jippie! Een eigen plek in huis!  Maar waar ik nog het meest van genoot, was van die namiddag toen ik helemaal alleen thuis was.  De hemel op aarde.    

Onverwachte, amusante en interessante gesprekken bij de kapster, da is kei tof!

Roebels!  De 1 maand samenwonende dochter – dit went nooit – maakte me op 2 uurtjes een aantal roebels armer.  Maar ik genoot, van het shoppen, het wentelteefje, de markt en vooral van haar gezelschap. 

En ook nog!  Leer ik de toeristenploeg een nieuw woord: “couveuse coureur”.

Oktober, je was fijn!
Op naar november!  *Al hou ik mijn bretellen vast voor ’t lief zijn novembernitis.*

Liefs
B.

 

Wat als…

Wat als…

… Google Reviews beoordelingsgesprekken op de werkvloer waren?

Werkgever : Dat is dan 1 op 5.
Luc:  ???  Waarom als ik vragen mag?
Werkgever : Goh, ik heb deze nacht zo slecht geslapen, maar echt zó slecht, dat wil je niet weten.


Werkgever :  Voor aanwezigheid kan ik u ook maar 1 punt geven.  Je bent er namelijk nooit op zaterdag en ook tijdens je verlof ben je niet hier.
Luc : In mijn contract staat dat ik werk van maandag tem vrijdag van 9 uur tot 17 uur en dat ik recht heb op 20 dagen verlof en 12 ADV dagen.
Werkgever : Dat kan allemaal wel zijn.  Maar in juli zat ik daar wel é, te wachten aan uwen bureau, twée weken lang.  En zaterdag passeerde ik langs uwen dienst en was je er wéér niet. Dat verdient niet meer dan een 1.


Werkgever : Vrijdagmiddag had je geen steak frit klaar gemaakt.
Luc: Ik ben ne lasser, ik kan helemaal niet koken.
Werkgever : Maar IK WOU steak frit, en dat was er niet. 1 pt op 5 pt


Werkgever : Uwe voorganger kreeg altijd 2 punten.  Waarom dat weet ik niet, maar dat is nu zo, dus houden we dat ook zo.


Luc: En dat ik vorige week overuren geklopt heb, dat telt niet of wat?
Werkgever : Jawel, dat telt zeker en vast wel.  Maar je was maandag uw koffietas vergeten bij den afwas te zetten.  Dus jammer genoeg kan ik u dus ook hier maar 2 pt geven.


Werkgever: Ge snapt ook dat uw totale score zo pover is dat ik u gene opslag kan geven.  Er is dus werk aan de winkel.  Ik zou zeggen, doe uw best en dan praten we over 12 maanden nog is.

Kuiten

Kuiten

“Voelt is”
“Waar moet ik voelen”
Hier aan mijn kuit, voel je dat?
“Nee, wat moet ik voelen misschien?”
“Spieren, ik heb spieren gekweekt”
“Maar nee, die heb jij ni gekweekt.  Dat zijn uw genen, je heb die van u pa gekregen.”

* Lief kijkt sip met pruillip en al *

Advies voor Teckel

Advies voor Teckel

Mijn kleine lieve rode teckel, geboren in 2010,
Go JOMO (Joy of missing out)!
Als ik u één goede tip mag geven voor de toekomst,
dan is het JOMO!

Op langere termijn zal JOMO een aantal voordelen voor je hebben.
Je wordt er rustiger van en kan ten volle, zonder stress genieten van je ME-TIME.

Dus mijn lieve Wiener ;

Probeer niet in de auto te springen;
jij vindt autorijden niet fijn;
je bent heus niet zo dapper als Wikipedia beweert.

Denk niet dat alle papiertjes die kraken;
met koekjes komen;
het kan ook gewoon een krant of rekening zijn;
en nee, je hoeft niet alles wat eetbaar is op te eten.

Je moet niet bang zijn van de stofzuiger,
hij gaat je heus niet opeten;
want nee, na al die koekjes, pas je daar heus niet in.

Verspil je tijd niet met mij na te lopen naar het toilet;
de WC is geen: “Ik wacht op een Wiener hokje”;
als ik naar toilet ga, moet ik ook echt naar het toilet;
ik zit daar niet op jou te wachten.

Kijk niet zo bescheten;
ik weet wel dat het uw stinkerds zijn.

Geniet van een avondje alleen in de zetel,
maak een nestje en doe een dutje,
geloof me, wij verwachten niet dat je de living verbouwt,
noch dat je de strijk doet.

O ja, nog even dit, mijn allerliefste Teckel : Je snurkt!
 
MAAR,
Je bent echt wel zo geliefd als je denkt.
 
 

 

 
September Gelukjes

September Gelukjes

Mijn maandelijkse terugblijk, een terugkijk naar kleine positieve dingen, gebaren of gebeurtenissen die mijn hart vullen en verwarmen.  Mijn geluksmomentjes.

GELUKJES 

  • Een versgebakken rijsttaartje in de ochtend;
  • Ikea’en met ons drietjes;
  • Ganse dag TV hangen met het lief en Teckel;
  • Avondje uit eten – en drinken – met vrienden;
  • Zelfgemaakte mini ijsjes cadeau krijgen;
  • Boontjes!  Vers geplukte en zelfgekweekte Ferrari bonen, zomaar, als kleinigheidje;
  • Een wildvreemde die je hulp aanbiedt bij een platte – fiets – band;
  • Mensen peren laten plukken in je tuin en ze gestoofd en microwave ready terugkrijgen.  Nostalgie!;
  • Een gelukkige, glimlachende dochter;
  • Goed nieuws voor Teckel; met een pilletje per dag kan hij nog jaren mee #hartpatient;
  • Bont allegaartje veld bloem;
  • Blote benen en flip flops eind september;
  • Me-time! Een gelaatsverzorging inclusief hemelse massage;
  • België #teampia;
  • Isjes wandeling bij de juiste temperaturen;
  • Een proper huis;

GEMIXT

  • Dochter gaat samenwonen;
  • Dochter gaat samenwonen;
  • Dochter gaat samenwonen;
  • REPEAT …

EN JULLIE?  HOE WAS JULLIE MAAND?

Onderbroek

Onderbroek

Ik draag je, voor de allereerste keer, onder mijn luchtig oranje zomerkleedje.

Ik kocht je op aanraden van mijn zus. Jij, vergezelt met je collega’s in een pakje van drie. Je gaf aan dat je naadloos was en van zacht katoen. Maar ik voel je. Je stiksels snijden in mijn liezen. Je etiket met vermelding van je merkt, afkomst, samenstelling en wasinstructies kriebelt aan mijn reet. Ik wil je weg, NU. In de lade zoek ik een schaar. Ik doe je niet uit, geen zin in. Ik plooi me 90 graden en snij het met een half oog weg. Ondertussen maak ik een slip in je kanten hoofding. De overblijfsel van het etiket irriteert aan mijn onderrug. Ik vind je niet fijn, je nijpt nog steeds aan mijn bips en in mijn liezen. Boos trek ik je uit.

Kan ik zonder naar het bankkantoor? Moet ik naar boven voor een nieuwe onderbroek? Geen zin in, geen tijd voor, niet vandaag. Ik passeer langs het wasrek en graai naar mijn oude, vertrouwde uitgerafelde slip. Ik trek ze aan, ze voelt nog wat klammig, maar dat deert me niet. Mijn billen omhult door hun oude vertrouwde stofje, thuiskomen noemen ze dat.

En jij, mijn liefst nieuwe aanwinst. Jij belandt samen met je medewerkers in de vuilbak. Jij bent ontworpen voor meisjes met een poepke. Niet voor dames met een kont als mijne.